20-3-2026: 

Er zijn in Nederland drie pathogene coccidiën bekend bij rundvee: Eimeria bovis, Eimeria zuernii en Eimeria alabamensis. Deze laatste is de veroorzaker van weidecoccidiose.

Weidecoccidiose treedt meestal op bij kalveren en pinken die voor het eerst naar buiten gaan op een besmette weide. Binnen tien tot veertien dagen na besmetting ontwikkelen de dieren vaak ernstige diarree. In sommige gevallen beginnen de symptomen al na vier dagen. De dieren drogen snel uit, kunnen verzwakken en soms treedt sterfte op.

Diagnose gebeurt via mestonderzoek, waarbij oöcysten worden aangetoond. Toch kunnen symptomen al zichtbaar zijn voordat oöcysten in de mest worden gevonden. Dit bemoeilijkt het stellen van een snelle diagnose. Bij bevestiging is het belangrijk om direct de hele groep te behandelen en de dieren te verplaatsen naar een veiliger perceel of op te stallen.

Ter preventie kun je het weiland eerst meerdere keren maaien alvorens de dieren naar buiten te doen. Ook kunnen oudere dieren als ‘stofzuigers’ dienen, om zo de infectiedruk van het perceel te verlagen. De oöcysten zijn zeer resistent in de omgeving en zelfs via hooi kan de besmetting worden opgedaan. Weidecoccidiose kan dus, hoe gek dat ook klinkt, ook op stal voorkomen.

Meer over weidecoccidiose